bedia muvahhit

eski istanbul pastanelerinin son dönem temsilcisi. kup griye'si meşhurdur ve fakat pastanedeki her tatlı tazecik ve güzelciktir. kadiköy rumlarının uğrak noktası olan pastane, mekan tasarımını koruduğu için de takdire şayandır.

ders arasında karşılaşılan hocalarla eskiye dair konuşan öğrenciler yoğunlukta. hepsinin yanından geçerken kulak misafiri olanlar bulunmakta. bahçedeki kedi nüfusunda gözle görülür bir azalış var, bu mevsimde ilginç hadise doğrusu.

bir akşam gittiği meyhanede sarhoş olan fikret mualla, duvardaki atatürk portresinin ne kadar kötü çizildiğini görüp ağız dolusu küfürler eder. atatürk'e hakaret suçundan apar topar tutuklanır. polis işkencesine maruz kalan mualla, arkadaşlarının yardımıyla akli dengesinin yerinde olmadığına dair bir rapor alır. kaldırıldığı hastanede mazhar osman gözetiminde tedavi görür. burada neyzen tevfik ilen tanışır( hastanedeki ortam muazzam). bundan sonra ülkeyi terk eder fakat başından bela eksik olmaz. ne gam!

edebiyatımızda ender rastlanan bir vakıa, şairliğinin yanında ressam aynı zamanda. şiir ve resmi bu kadar bir arada tasarlıyan başka birini daha görmedim. bildiğiniz üzre modern anlamda bir edebiyatımız, onun yaşadığı yıllarda, vardı fakat resmimizin bir karakteri yoktu demek yanlış olmaz. bedri rahmi türk resminde bir başlangıç noktası, mihenk taşıdır. mimar sinan güzel sanatlar fakültesinde hocalık yaptığı dönemde öğrencileriyle olan anılarına ve bütün bir yaşamında yaptıklarına dair bir belgesel izlemiştim, görüntülerin çoğunu video kamerasıyla bedri rahmi çekmişti. sevdiğini bu kadar açıkça, bu kadar candan ifade eden insanları izlemek muazzamdı yahu. Neredeyse her videoda karısını, ağabeyini, kardeşlerini, çocuklarını, annesini, babasını öpen bedri rahmi, poz kesmeyi de seven bir ağabeymiş öğrendim böylece. ilhan berk'in neden "cumhuriyetin ilk yılları gibiydi yüzün" dediğini anladığım bir belgeseldi. yeni kurulmuş bir devletin halk için halkla beraber yaptıklarını gözlerinin içi parlayarak anlattığı zamanlar... eyüboğlu ailesinin her bir ferdinin türkiye için yaptıklarını konuşmak gerek fakat sözü şimdilik burada bırakalım ve "toprağın sırrına erenler" belgeselini okuyucularımıza şiddetle tavsiye edelim.

amblemini, ressam fikret mualla'nın dayısı hikmet topuzer'in tasarladığı kulüp.

iftar sonrası ana baba günü olan yer. dükkanın karşısındaki çoğu yer tadilata girdiğinden leblebiyi de bozacıdan temin edebilirsiniz. bozanın mayhoşluğu günden güne kayboluyor, istanbul'un diğer semtlerinde beğendiğiniz bozacı varsa söyleyiverin, gidelim.

langırt başında küfreden incellere maruz kalabileceğiniz yer. bu insanların üniversitede ne işi var?

edebiyat fakültesinde alt katta sadece memurlar için bir yemekhane bulunuyor aslında, fakülteyi memurlara mı kaptırmışız en? en son 2023'te eş dost hatırı için gitmiştim üniversitenin yemekhanesine. midenizi seviyorsanız ve hijyene önem veriyorsanız kesinlikle uğramayın derim.

çift kale maç yapmaya müsait genişlikteki meydan. celile'nin bahsettiği kantin geçen hafta tekrar açıldı, haliyle temizlenmiş de. muhakkak bir çay içelim *

kadın-erkek fark etmeksizin aksesuara en uygun giysidir. kol düğmesi, kravat, fular, papyon ile kombinlenebilir. çiçekli, desenli, kadife, saten türlü kumaştan cinsi olduğundan sıkça tercih edilir. fakat benim en sevdiğim fularlı gömlektir. bir vakitler her gördüğüm fularlı gömleği alırdım. pek kalitesiz kumaşlardan aldığımdan maalesef artık giyemiyorum.

etrafta o kadar ses var ki uzun zamandır duymuyordum bile. amfilerde, dersliklerde asılı duran saatlerin hiçbiri çalışmadığından uyuklamak üzereyken bile gözlerim tahtanın bir ucunda dersin bitmesine kaç dakika kaldığını kontrol etmiyor. üniversiteye kadar sınıflardaki saatlerin zamanı işlememesi kabul edilemezdi oysa. zamanın farkında olmamız istenirdi. onu somutlaştırmazsak verimli geçiremezdik hayatımızı. şimdi madem analog devri geride bıraktık, bir teklifim var. ya tüm analog saatleri dijitalleriyle değiştirin ya da kaldırın tamamen nasıl olsa herkesin telefonu var. saat tıkırtısını da böyle kol saatlerinde, antikacılarda, uzun zamandır ziyaretine gitmediğimiz akraba evlerinde duyunca garipsiyelim.

özdemir ince- şiir ve gerçeklik

türkiyenin ilk kadın tiyatrocusu. "sahnede müslüman kadın oynayamaz" diyen gericilerin baskısı onun hayatında öyle bir raddeye gelir ki pırıl pırıl bir kadın olan sanatçımıza sağlığını, saygınlığını ve maalesef hayat arkadaşını kaybettirir. bir aralık türk müziğinin ünlü bestekarı selahattin pınar'ın ona yaptığı bestelerden hikayesi olan şarkılarda bahsetmek isterim . Selim ileri'nin senaristliğini yaptığı Afife Jale filmini izlemenizi şiddetle tavsiye ederim, güzel bir biyografi örneği.

heyecandan kalp atışlarınız hızlanır, ileri geri yürürsünüz, ıslıkla şarkılar uydurursunuz. tam bu halinize gülecekken suratınızda halihazırda garip bir sırıtışın olduğunu fark edersiniz. beklemek hep böyle hissettirsin.

ismini halit ziya'dan alan semtin bundan önceki adı ayastefanos'tur (şimdilerde sözlükte görünmeyen yazarlardan birinden aldığım bu bilgiyi ondan evvel yazmaktan kıvanç duyarım.). istanbul'daki en güzel sahil de gene buradadır.

türk tiyatro tarihinde önemli bir yere sahip tiyatrocu. henüz kadınların sahnede rol alması hoş karşılanmazken (bkz: afife jale) mustafa kemal'in teşvikiyle halka açık oyunlarda sahne almıştır. halide edip hanımın ateşten gömlek eserinde hemşireye hayat veren sanatçımız, genç kızlık döneminde yahya kemal'in şiirlerinden bazılarına ilham olmuş, entelektüel bir hanımefendidir. günümüzde sahne hayatına devam etmeyişi vefatından çok sözlük yazarlığı yapmasındandır.

evlerinin önü mersin. tabii ki ruhi su'dan dinleyeceğiz, onun gür sesinden
https://youtu.be/zj6DVVO_Za4?si=6NDqYUCIZSLBvMc3

Kavilleşme denince de onlar
https://youtu.be/x8dG2Vm5nGA?si=a1ghfZjDzcgkoeWP

şekerpare başlığından da anlaşılacağı üzre süleyman demirelin reenkarnesi sözlük yazarı.

Türk müziğine yapılmış en büyük darbe. Müziğin milletlerin kültürünü geliştiren, dönüştüren ve en çağdaş örneklerini diğer sanatlarla da buluşturan bir sanat olmaktan çıkarıldığı dönemde -Üstelik bunu tasvip etmeyen devlet politikalarının sansürü sonucunda- ortaya çıkmıştır. Devrimden sonra radyo yayınlarıyla eğitilen halkın, halk müziği ve sanat müziğinden başka alternatifi yok o dönem. Mustafa kemal'in türk sanat müziğine dair söylediklerinin yanlış anlaşılmasıyla radyolarda tsm de yasaklanmış fakat kısa sürede bu yanlıştan dönülmüştür. Onun kast ettiği gibi Çağdaş enstrümanlar ile milli bir müzik ancak '60larda anadolu rock ile yapılabilmiştir. insanlar radyodan ortadoğu'daki arabesk furyasını keşfedince devlet sansürü kaldırmak zorunda kalıyor. Arabeskin türkiyedeki işçi hareketinin en etkili olduğu dönemde kitleleri manipüle etmek için kullanılması bundan sonra başlıyor. Tüm suç kaderin oluyor, feleğin çarkına çomak sokmak artık pek de mantıklı gelmiyor. Bunun yerine tanrıya isyan çözüm olarak sunuluyor, saplantılı aşklar makbul hale geliyor, yeşilçamın allı yeşilli dünyasına arabeskin jönleri birer birer girince sinema da vasatlaşıyor. Böylece sermaye tüm sorumluluğu üzerinden atabileceği bir yol buluyor. Gerçekten müzik yapmak isteyenler unkapanı'ndaki hırbolardan icazet alamayıp müziğe küsüyor. Bu konu incelemeye değer söylenecek çok fazla şey var ama şimdilik burada keselim.
Bugün Fikret kızılok'un bile en sonunda ben de arabesk oldum dediği yerdeyiz
https://youtu.be/7TVUCCFOtU4?si=hi4P1G9U2RLNrCye

heybeliada'da yaşayan ve bir gün karşılaşmayı umduğum sanatçımız. şu tekli için seçtiği çocukluk fotoğrafına bakın yahu! ne kadar şeker bir veletmiş ahshdha
https://youtu.be/tjML3M11lR0?si=lGRo2qBh230Dj__d

siyasal islamın parlattığı kimselerdendir. etrafına kimleri topladığının gayet farkında olduğunu düşünüyorum. şiirdeki başarısını gölgeleyen bir karakteri olduğundan, okuyucuya mesafeli ve saldırganlığı şiirlerine de yansıyor.

@2 ne tatlı bir tesadüf, acaba hiç karşılaştık mı iskelede. iskelenin kapandığı haberini aldım ama geçici bir durum olmasını umuyorum. zira benim de favori mekanlarım arasında vardı.

@1 yani diyorsunuz ki https://youtu.be/2kg-BiMSllU?si=YGnKE-jYDdvnVT_x

bu ne zaman konuşulsa ismet özel ve ilhan berk'in aynı şiire yaptıkları farklı çeviriler geliyor. şairi anlayan biri tarafından yapılıyorsa şayet, anlamı biraz yakalayabilir bence. cevat çapan buna önem veren sayılı çevirmenlerimizden, şekspiri ondan okumak çok keyifliydi.