tomris uyar

bu güne dek nasıl oldu da ondan tek bir hikaye okumadım hayret. geçenlerde porfiri petrovic'in tavsiyesi üzerine yaza yolculuk kitabını okudum. dilini müthiş sevdim diyemem ama hayatın yaşarken dikkat etmediğimiz yanlarını güzel anlatmış bence. yalnızca ikinci yeni'nin gelini diye akıllarda yer edinmesi hoş değil yani. kitaptaki hikayelerden birinden cümleler bırakmak istiyorum.
"onu savdıktan sonra, hayır, diye düşündüm. kentten yükselen faiz kokusu da değil bu; mutlaka benimle, benim bedenimle ilgili bir şey. neden olmasın? yıllardır, caddelerine, ara sokaklarına, insanlarına, odalarına, meyhanelerine, sinemalarına, kedilerine, denizine, sizlerine gittikçe yabancı düştüğüm bu ihtiyar kentle birlikte çürüyor olamaz mıydım?"