etrafta o kadar ses var ki uzun zamandır duymuyordum bile. amfilerde, dersliklerde asılı duran saatlerin hiçbiri çalışmadığından uyuklamak üzereyken bile gözlerim tahtanın bir ucunda dersin bitmesine kaç dakika kaldığını kontrol etmiyor. üniversiteye kadar sınıflardaki saatlerin zamanı işlememesi kabul edilemezdi oysa. zamanın farkında olmamız istenirdi. onu somutlaştırmazsak verimli geçiremezdik hayatımızı. şimdi madem analog devri geride bıraktık, bir teklifim var. ya tüm analog saatleri dijitalleriyle değiştirin ya da kaldırın tamamen nasıl olsa herkesin telefonu var. saat tıkırtısını da böyle kol saatlerinde, antikacılarda, uzun zamandır ziyaretine gitmediğimiz akraba evlerinde duyunca garipsiyelim.
köy evinin hiç eksilmeyen sesi. hayatımda hiç bu kadar gürltülü bir akrep yelkovan müsabakasına şahit olmadım. bazı geceler uyumak için saatin olmadığı bir odaya geçmek isterdim. zamanın bu kadar hızlı aktığını bilmek o zamanlar korkutuyordu beni, şimdiyse üzüyor.